Monumenti i Luftëtarit Kombëtar i cili ndodhet në Bul Gj. Kastrioti dhe është ndërtuar nga Odise Paskali më 1932

Monumenti i Themistokli Gërmenjit i cili ndodhet brenda lulishtes me të njëjtin emër dhe është ndërtuar në 1932 nga Odise Paskali

Monument ”Atentatori Kristaq Rama” i cili ndodhet tek Bul Shën Gjergji dhe është ndërtuar më 1976

Monumenti ”Naim Frasheri” i cili ndodhet në Rr.28 Nëntori dhe është ndërtuar nga Avni Bilibili më 1956

Monumenti ”Partizani” pranë varrezave të dëshmorëve tek kodrat e qytetit i cili është ndërtuar nga Avni Bilbili, Piro Dollaku e Ilia Xhano në vitin 1969

Busti i “Mihal Grameno” i cili ndodhet përballë spitalit dhe është ndërtuar në vitin 1969 nga Montas Dhrami

Busti i “Naum Veqilarxhit” i cili ndodhet në Bul Fan. Noli dhe është ndërtuar në vitin 1974

Buste “Tre kokat” (Naum Veqilarxhi, Thimi Mitko dhe Asdreni) ndodhet pranë bibliotekës e është ndërtuar nga Vladimir Topi, Avni Bilbili dhe Vladimir Kaçaku në vitin 2002

Obelisku ABC në oborrin e muzeut “Mësentorja e Parë Shqipe” është ndërtuar nga Kliti Kallamata në vitin 1987

Busti i Koci Bakos që ndodhet te Bul. Republika është ndërtuar nga Dhimitër Çani në vitin 1950
Obelisk + Relief Përkujtimore e Demonstratës së Bukës e ndërtuar nga Ilia Xhano e Piro Dollaku

Monumenti i Luftëtarit Kombëtar i ngritur si një shqiponjë e jo “si ëngjëll me kurorë në dorë”  u bë frymëzim për atdhedashurinë, përçues i patriotizmit shqiptar. Tek kjo vepër dallojmë vlera të një krijimi të fuqishëm realist.

Aty mishërohen cilësitë e luftëtarëve të penës e të pushkës të rilindjes sonë kombëtare. Monumenti i Luftëtarit Kombëtar është jo vetëm ndër skulpturat e para monumentale, por edhe ndër më të mirat.

Monumenti i Themistokli Gërmenjit (1871-1917). Lindi në Korçë. Pjesëtar i lëvizjeve për liri e demokraci. Në krye të një çete të armatosur kundër pushtuesve osmanë (1912). Ka ndihmuar qeverinë e Ismail Qemalit.

Pas emigrimit u kthye në atdhe e luftoi me forca të armatosura kundër synimeve grabitqare të Greqisë e armiqve të tjerë të kombit. Kryetar i këshillit administrativ të republikës autonome të Korçës(1916). U dënua me pushkatim në Selanik (Greqi) nga një gjyq i forcave ushtarake franceze.

Gjenden në verilindje, pikërisht në dalje të qytetit. Ju duhet të merrni rrugën “Republika”, pasi keni arritur pranë stadiumit, merrni rrugën në të djathtë që zgjatet nga stadiumi. Varreza gjendet 1 kilometër në të majtë dhe përmban 640 varre. Në të janë varrosur ushtarët francezë të rënë këtu në Luftën e Parë Botërore. Qytetarët korçarë janë kujdesur gjithnjë për këtë varrezë të çuditshme.

Bulevardi “Republika” është vendi kryesor i shëtitjeve të mbrëmjes. Bulevardi është rrethuar në të dyja anët nga shtëpi karakteristike me kangjella, me pemë dhe lule të sezonit. 

Në zonën e Pazarit të vjetër ndodhet një ndër “hotelet” më të vjetra me emrin Hani i Elbasanit i ndërtuar në shekullin XVIII. Kjo ndërtesë është e stilit otoman, e cila edhe pse është restauruar dhe është kthyer në hotel, ka ruajtur ende fizionominë dhe arkitekturën e atëhershme. Hani i Elbasanit është një ndërtesë dy katëshe, kati i dytë me ballkone të dekoruara prej druri të cilat bien mbi oborr.

Oborri i hanit është i shtruar me kalldrëm dhe në mes të të cilit ndodhet një pus. Në anën e majtë të derës së madhe prej druri ishin shkallët në formë të valëzuar prej guri që të ngjisnin në katin e dytë të hanit. Përveç hanit të Elbasanit ekzistues është edhe hani i Manastirit. Dikur kanë ekzistuar 16 hane të cilat janë përdorur si vend pushimi për tregtarët që vinin nga larg.

Pazari është objekt me vlera të hershme historike, kulturore dhe artistike. Karakterizohet nga ndërtesa në përgjithësisht një dhe dy katëshe, rrugica të ngushta e një stil ndërtimi që tërheq vëmendjen e vizitorëve. Në shekujt e kaluar pazari ka qenë vendi i shkëmbimeve të tregtarëve që vinin nga Turqia, Greqia, Trieste dhe Venecia.

Ai ka qenë i shquar për hanet e vendosur njëri pas tjetrit ku ia vlen të veçohet Hani i Elbasanit dhe Hani i Manastirit të cilët shërbenin si fjetore për njerëzit që vinin nga jashtë qytetit. Tregu me rreth 1.000 dyqane arriti kulmin e tij gjatë fundit të shekullit të XIX dhe fillimit të shekullit të XX. Në strukturën urbanistike të qytetit, pazari krijonte një ansambël më vete.

Të dy pjesët e pazarit që ndaheshin nga lumi lidheshin me ura të drunjta, ndërsa rruga kryesore që vinte nga qyteti, e kalonte lumin mbi një urë të gurtë me qemerë, sipër së cilës ngrihen dyqane. Pazari është djegur tre herë por është ndërtuar sërish. Tani pazari vazhdon të funksionojë njëlloj si më parë dhe ka vlera historike dhe monumentale.
Hapur: 07:30 – 15:00, gjatë gjithë javës

Kjo xhami është monumenti më i vjetër i qytetit i vitit 1484, ka vlera historike, kulturore e fetare, por edhe arkitektonike. Gjendet në jugperëndim të bulevardit “Fan Noli” dhe atij “Kiço Greço”. Xhamia e Mirahorit është xhamia e parë me kube e ndërtuar në Shqipëri.

Në brendësi është e lyer me të bardhë dhe i përket shekullit të XIX, me disa piktura të Mekës dhe Medinës në mur. Minarja është dëmtuar rëndë nga një tërmet i shekullit të XVIII dhe tani xhamia e ka humbur minaren e saj. Kjo xhami është ndërtuar në vend të një kishe bizantine. Është monumenti më i vjetër në Korçë dhe xhamia më e vjetër në Shqipëri. Para se ta vizitoni në brendësi, mos harroni t’i hidhni një sy me vëmendje pamjes së jashtme.

Ky muze është i vendosur në një ndërtesë moderne, të influencuar nga Orienti i largët. Është një ndërtesë e vonë e ndërtuar në vitin 2003. Gjendet në juglindje të qytetit në një hapsirë të gjelbër që përzgjatet nga shëtitorja “Fan Noli”. Muzeu rigrupon koleksionet orientale të Dhimitër Borja, një qytetar amerikan me origjinë nga Korça.
Hyrja: 100 lek

Lagjet e vjetra të Korçës gjenden në lindje të qytetit, mbrapa kishës “Ringjallja e Krishtit”, në hyrje të bulevardit “Republika” dhe atij “Shën Gjergji”. Në përgjithësi shtëpitë e vjetra janë të mirëmbajtura dhe e meritojnë vizitën tuaj.

Në dhjetëvjeçarët e parë të shekullit të XX me pasurimin e borgjezisë, kontrasti në mes të zonës së vjetër të qytetit, që shtrihej në lagjet Penço e Manço (zonat mbi monumentin e Luftëtarit Kombëtar) u bë mjaft i dukshëm. Ndërsa, në anën e vjetër të qytetit binte në sy urbanistika tipike e qendrave mesjetare ballkanike me rrugica të ngushta me dredha dhe me banesa të ulëta, të pasistemuara; në lagjet e pjesës së re, sidomos në ato të Barçit... rrugët ishin të drejta dhe formonin parcela ndërtimi.

Shtëpia muze e piktorit impresionist korçar Vangjush Mio ndodhet në rrugën Spiro Ballkameni, mbrapa Katedrales “Ringjallja e Krishtit”. Është shpallur monument kulture dhe përmban rreth 40 piktura në vaj, peizazhe, natyra të qeta, si dhe shumë vizatime të cilat janë të shquara për stilin e tyre tepër të veçantë. Rreth 40 piktura të tjera gjenden në Tiranë.

Vangjush Mio dallohet si piktor peizazhist shqiptar, përmendim këtu, “Dimri në Korçë, “Aspekte nga Drenova”, “Boboshtica”, “Vithkuqi”. Vepra të tjera janë: “Autoportreti”, “Cigani”, “Njeriu me gajde” etj. Ai është i pari piktor shqiptar që hapi ekspozitën e parë në Tiranë në vitin 1920, ndërsa  në vitin 1942 hapi ekspozitën  në Bari.
Hyrja: 50 lek

Katedralja është ndërtuar në vitin 1992, dhe i përket besimit ortodoks. Nga përmasat e saj cilësohet si më e rëndësishmja në Korçë dhe më e madhja në Shqipëri. Dikur në të njëjtën vend ekzistonte një tjetër katedrale e quajtur Katedralja e Shën Gjergjit, ndërtesë me rëndësi historike, e cila gjatë fushatave antifetare të vitit 1968 u shkatërrua totalisht së ekzistuari.

Katedralja “Ringjallja e Krishtit” karakterizohet nga një ndërtim prej betoni, përbëhet nga tre kate dhe zë një sipërfaqe prej 1800 metra katrorë. Ajo simbolizon rikthimin e praktikave fetare në një vend ku të gjitha fetë ishin ndaluar që nga viti 1967 deri në 1991.